பழநி கோவிலும் பிராமண அயோக்கியத்தனமும்:
தமிழர்கள் வழிபாட்டு மரபில் நீங்காத இடம் பெற்றிருந்த முருகப் பெருமான் வாழும் பழநி மலைக் கோயிலில் பிராமணர்கள் நிகழ்த்தி வரும் 400 ஆண்டு கால துரோகத்தை தமிழர்கள் அறிந்து கொள்ள வேண்டியது அவசியமாகும்.
வரலாற்று காலத்திற்கும் முன்னர் இருந்தே பழநி மலையில் தொன்று தொட்டு முருகப்பெருமானின் அடியார்கள் வழிபாடுகள் செய்து வந்தவர்கள் சித்தர் மரபினர்களான பண்டாரத்தார் ஆவார்கள். 
பழநி சித்தர் போகர் பெருமான் பழநி மலையின் மீது நவபாசனங்களால் ஆன தண்டாயுதபாணி சிலையை உருவாக்கி வழிபாடு செய்து வந்தார். போகர் முக்தி பெரும் காலத்தில் அவருடைய சீடர் புலிப்பாணி சித்தரிடம் பூஜை செய்ய ஒப்படைக்கிறார். புலிப்பாணி சித்தர் உருவாக்கிய வழிபாட்டு முறையின் படி, புலிப்பாணி பாத்திரமுடைய பண்டாரத்தார்களே வழிவழியாக இந்த ஆலயத்தில் வழிபாடுகள் செய்துவந்தனர். நீண்ட கால வழிபாட்டு பாரம்பரியம் கொண்டிருந்த இந்த முருகன் ஆலயத்தில் பிராமணர் செய்த துரோகத்தால் 400ஆண்டு காலம் தடைபட்டு நிற்கிறது.16ம் நூற்றான்டில் தமிழரசர்களை சூழ்ச்சியால் வீழ்த்தி தமிழகத்தை கைப்பற்றிய நாயக்கர் ஆட்சியாளர்களுடன் பிராமணர்கள் கைகோர்த்துகொண்டு தமிழர்களுக்கு எதிராக செய்த அட்டுழியங்கள் ஏராளம். அவர்களின் முதல் இலக்காக இருந்தது பழநி முருகன் கோயிலை கைபற்றி பிராமண மயமாக்க வேண்டும் என்பதுதான்.
திருமலைநாயக்கரை அழைத்துக்கொண்டு பழநி கோயிலுக்கு சென்ற தளவாய் இராமப்ப ஐயர் என்பவர், பாண்டாரத்தார்கள் கோயிலை பிராமணர்களுக்கு ஒப்படைக்க வேண்டும் வற்புறுத்துகிறார். பணடாரத்தார் சமுதாயத்தினர் இதை ஏற்காததால், அந்த கோயிலில் காவல் பணி செய்து வந்த பண்டார சமுதாயத்தை சேர்ந்த வைராவி ஒருவர் மீது திருட்டு பழி சுமத்தி மரண தண்டனையை நிகழ்த்துகிறார்கள்.
இந்த தகவல்கள் மெக்கன்சி குறிப்புகளிலும் பதிவு செய்யப்பட்டு இருக்கிறது. பின்னர் பல்வேறு வழிகளில் கோயில் பாண்டாரத்தார்களை மிரட்டி பணிய செய்து, வலுகட்டாயமாக கோயிலை பிராமணர்களை ஒப்படைக்கப்பட்ட செய்தியை இராமப்ப ஐயர் செப்பேடாகவும் வெளியிட்டு இருக்கிறார். பல்வேறு காலங்களாக இந்த கோயில் உரிமையை மீட்க போராடி வரும் புலிப்பாணி பத்திரமுடைய பண்டாரத்தார் மடத்தினர்களை பிராமணர்கள் ஆட்சியாளர்களின் துணையுடன் இன்றுவரையில் ஆக்கிரமித்து வருகின்றனர்.
இப்போதும் நீதிமன்ற வழக்குகளில் இருக்கும் இந்த ஆலய உரிமை சார்ந்த ஆவணமாக இராமப்ப ஐயரின் செப்பேடும் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டு இருக்கிறது. ஆனால் அயோக்கிய பிராமணர்கள் இந்த செப்பேடு போலியானது என்றும், பழநி கோயில் பிராமணர்கள் மட்டுமே கோயில் உரியையுடையவர்கள் என்று தொடர்ந்து போலி பிரச்சாரம் செய்து வருகிறார்கள். இராமப்ப ஐயரின் செப்பேட்டுத் தகவலையும், நீதி மன்றத்தினால் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்ட இராமப்ப ஐயரின் செப்பேடு பற்றி தகவலையும் இந்த பதிவுடன் கிழே இணைக்கப்பட்டுள்ளது.
பழனி அருள்மிகு தண்டாயுதபாணி சுவாமி கோயில் மேலாண்மை, போகர் சந்நிதி / சமாதி உரிமை மற்றும் பழனி அடிவாரத்தில் உள்ள புலிப்பாணி ஆசிரமத்தின் உரிமைகள் தொடர்பான வழக்குகள் மெட்ராஸ் உயர்நீதிமன்றத்தின் மதுரைக் கிளையில் பல ஆண்டுகளாக நடைபெற்று வந்துள்ளன.
இதில் ராமப்பையன் செப்பேடு , வரலாற்று ஆதாரங்கள் மற்றும் புலிப்பாணி பாத்திர முடையார் பரம்பரையின் உரிமைகளை முதன்மைச் சான்றுகளாக ஏற்றுக்கொண்டு உயர்நீதிமன்றம் வழங்கிய மிக முக்கியமான மேல்முறையீட்டு வழக்கின் (Second Appeal) விவரங்கள் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளன:
1. முதன்மை வழக்கின் விவரங்கள் (Case Details)
வழக்கு எண்கள் (Second Appeals):
S.A. (MD) Nos. 589 & 590 of 2015 மற்றும் S.A. (MD) Nos. 652 & 653 of 2022
நீதிமன்றம்: மெட்ராஸ் உயர்நீதிமன்றம் (மதுரை கிளை)
வழக்கை விசாரித்த நீதிபதி: மாண்புமிகு நீதிபதி N. சேஷசாயி (Hon’ble Justice N. Seshasayee)
தீர்ப்பு அளிக்கப்பட்ட நாள்: 01 மார்ச் 2024 (01-03-2024)
2. தரப்பினர்கள் (Parties)
மேல்முறையீட்டாளர்கள் (Appellants):
செயல் அலுவலர் மற்றும் ஆணையர், இந்து சமய அறநிலையத் துறை (HR & CE Department), அருள்மிகு தண்டாயுதபாணி சுவாமி திருக்கோயில், பழனி.
எதிர்மனுதாரர் (Respondent):
பழனியாப்ப புலிப்பாணி பாத்திர சுவாமிகள் (மறைவு) மற்றும் அவர்தம் சீட பரம்பரையினர் / புலிப்பாணி ஆசிரமம்.
சுகி சிவம் ஆன்மீக சொற்பொழிவாளர்.
3. வழக்கின் பின்னணி (Background)
தொடக்கத்தில் வேதசந்தூர்/திண்டுக்கல் சார்பு நீதிமன்றத்தில் புலிப்பாணி ஆசிரமத்தின் சார்பில் O.S. No. 105/1999 மற்றும் O.S. No. 106/1999 ஆகிய மூல வழக்குகள் தொடரப்பட்டன. இதில் பழனி மலையில் உள்ள போகர் சந்நிதி / சமாதியின் நிர்வாக மேலாண்மை உரிமை மற்றும் மலை அடிவாரத்தில் உள்ள புலிப்பாணி ஆசிரம நிலங்களின் உரிமை தனக்கே உரிதானது என்றும், அதில் இந்து சமய அறநிலையத்துறை தலையிடக் கூடாது என்றும் கோரப்பட்டது.
4. நீதிமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட வரலாற்று ஆதாரங்கள்
இந்த வழக்கின் விசாரணையின் போது, பழனியின் வரலாற்றுப் பின்னணி மற்றும் புலிப்பாணி சுவாமிகளின் பூர்விக உரிமைகளை நிருபிக்கப் பின்வரும் வரலாற்று ஆவணங்கள் சான்றுகளாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டன:
1. புலவர் செ. ராசு அவர்களின் “பழனி வரலாற்று ஆவணங்கள்” புத்தகம்.
2. தளவாய் ராமப்பையன் செப்பேட்டின் பதிவுகள் (தளவாய் ராமப்பையன் காலத்தில் பூசை முறைகள் சிவாச்சாரியார்களுக்கு மாற்றப்பட்டது மற்றும் புலிப்பாணி சுவாமிகளுக்கு வழங்கப்பட்ட மரியாதைகள்/மானியங்கள் பற்றிய குறிப்புகள்).
3. 1906-ஆம் ஆண்டு W. பிரான்சிஸ் என்பவரால் தொகுக்கப்பட்ட மதுரை மாவட்ட கெஸட்டியர் (Madurai District Gazetteer) மற்றும் மெக்கன்சி சுவடிகள் (Mackenzie Collections) குறிப்புகள்.
4. நீதிமன்றம் இந்திய சாட்சியச் சட்டத்தின் பிரிவு 81 மற்றும் 35-ன் கீழ் இந்த வரலாற்று ஆவணங்கள் மற்றும் நூல்களைச் சான்றுகளாக ஏற்றுக்கொண்டு பரிசீலித்தது.
5. முக்கிய தீர்ப்பு மற்றும் உத்தரவுகள் (Court Order)
நீதிபதி N. சேஷசாயி அவர்கள் வழங்கிய 180 பக்கங்கள் கொண்ட விரிவான தீர்ப்பில்:
சுகி சிவம் ஆன்மீக சொற்பொழிவாளர்.
1. போகர் சந்நிதி மேலாண்மை: பழனி மலைக்கோயிலில் உள்ள போகர் சமாதி / சந்நிதியைப் பராமரிக்கும் மற்றும் மரபுவழி பூசை செய்யும் உரிமை புலிப்பாணி ஆசிரமத்திற்கு உண்டு என்பதை நீதிமன்றம் அங்கீகரித்தது.
2. தடையாணை: போகர் சமாதி மற்றும் புலிப்பாணி ஆசிரமத்தின் அமைதியான பயன்பாட்டில் இந்து சமய அறநிலையத்துறை தேவையின்றி தலையிடக்கூடாது என உத்தரவிடப்பட்டது.
3. அறநிலையத்துறையின் எல்லை: கோயிலின் பொதுவான நிர்வாகம் அறநிலையத்துறையிடம் இருந்தாலும், மரபுரீதியாகப் புலிப்பாணி சுவாமிகளுக்கு அளிக்கப்பட்ட உரிமைகள், மரியாதைகள் மற்றும் வழிபாட்டு உரிமைகளை மாற்ற முடியாது எனக் தீர்ப்பளித்தது.
(குறிப்பு: இந்த முழுமையான தீர்ப்புப் படிவத்தை மெட்ராஸ் உயர்நீதிமன்றத்தின் அதிகாரப்பூர்வ இணையதளத்தில் mhc.tn.gov.in சென்று, வழக்கின் எண் S.A.(MD) No. 589 of 2015 எனக் குறிப்பிட்டு முழுமையாகப் பதிவிறக்கம் செய்துகொள்ளலாம்).சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தின் மதுரை கிளை வழங்கிய S.A. (MD) Nos. 589 & 590 of 2015 மற்றும் 652 & 653 of 2022 தீர்ப்பில், தொடக்க காலத்தில் பழனி தண்டாயுதபாணி சுவாமிக்கு ஆதி புலிப்பாணி / புலிப்பாணி பாத்திர சுவாமிகள் மற்றும் பண்டார மரபினரே பூசைகள் செய்து வந்தனர் என்பதை நிரூபிக்க ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்ட முதன்மையான ஆதாரங்கள் இதோ:
1. வழக்குத் தாக்கல் ஆவணங்கள் (Exhibits A3, A4, A59, A86 to A88)
நீதிமன்றத் தீர்ப்பின் பத்தி 28 & 29-ல் உள்ள “TABLE I”-ல் வாதித் தரப்பால் (புலிப்பாணி ஆசிரமம்) சமர்ப்பிக்கப்பட்ட முக்கிய வரலாற்றுப் பிரசுரங்கள் மற்றும் பழைய பதிவுகள் பரிசீலிக்கப்பட்டன:
Ext. A4: புலிப்பாணி ஆசிரமம் வெளியிட்ட வரலாற்று வம்சாவளிப் பட்டியல் (Geneological Lineage).
இதில், போகர் சித்தர் நவபாஷாணச் சிலையை நிறுவிய பிறகு, அவரது முதன்மைச் சீடரான ஆதி புலிப்பாணி தண்டாயுதபாணிக்கு பூசைகளைச் செய்தார் என்றும், அவரது வழித்தோன்றல்களான புலிப்பாணி பாத்திர சுவாமிகள் (பண்டாரங்கள்) தொடர்ந்து பூசைகளை மேற்கொண்டு வந்தனர் என்றும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
2. தளவாய் ராமப்பையன் செப்பேடு (Edict of Dalavoy Ramappier – Copper Plate Inscription)
தீர்ப்பின் பத்தி 54.1 முதல் 59 வரையிலான பகுதியில் ராமப்பையன் செப்பேடு மிக விரிவாக விவாதிக்கப்பட்டு சான்றாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது:
சுகி சிவம் ஆன்மீக சொற்பொழிவாளர்.
செப்பேட்டின் சாட்சியம்: மதுரை திருமலை நாயக்க மன்னரின் தளபதி ராமப்பையன் பழனிக்கு வந்தபோது, அங்கு பூசை செய்து வந்த புலிப்பாணி மரபினரான பூசாரிகளிடம் பிரசாதம் பெற மறுத்து, பிராமணர்களைக் கொண்டு பூசை செய்ய ஏற்பாடு செய்தார்.
அதேநேரத்தில், ஆதி புலிப்பாணி பரம்பரையினரின் தொண்டையும் பாரம்பரிய உரிமையையும் ஏற்றுக்கொண்டு, அவர்களது கட்டளைகள், நந்தவனம், பரிவட்டம் மற்றும் அடிவார ஆசிரமப் பயன்பாடுகளை உறுதிசெய்து மானியங்கள் வழங்கினார்.
பிராமணர்கள் வருவதற்கு முன்பே அங்கு பூசை செய்யும் உரிமையும் அதிகாரமும் புலிப்பாணி/பண்டார மரபினரிடம் இருந்தது என்பதை நிரூபிக்கும் முதன்மையான வரலாற்று ஆவணமாக இச்செப்பேடு அமைந்தது.
3. மெக்கன்சி சுவடிகள் (Mackenzie’s Manuscripts)
தீர்ப்பின் “TABLE II”-ல் மெக்கன்சியின் வரலாற்று ஆவணச் சுவடிகள் (Historical Manuscripts) ஆதாரமாகப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன:
கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் அதிகாரியாக இருந்த காலின் மெக்கன்சி (Colin Mackenzie) தொகுத்த ஓலைச்சுவடிகள் மற்றும் தகவல்களில், பழனி மலையில் போகர் மற்றும் புலிப்பாணி பரம்பரையினரின் வழிபாட்டு முறைகள் மற்றும் அவர்களுக்கு இருந்த முதன்மை உரிமைகள் பற்றிய குறிப்புகள் உள்ளன.
4. மெட்ராஸ்/மதுரை மாவட்ட கெஸட்டியர் (Madurai District Gazetteers)
தீர்ப்பின் “TABLE III”-ல் 1906-ஆம் ஆண்டில் W. பிரான்சிஸ் (W. Francis) என்பவரால் எழுதப்பட்ட Madurai District Gazetteer வரலாற்று ஆவணமாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது:
பழனி கோயிலின் பூர்விக வரலாறு, போகர் சித்தர் மரபு மற்றும் நாயக்கர் ஆட்சிக்காலத்தில் பூசை முறைகளில் மாற்றங்கள் கொண்டுவரப்பட்ட பின்னணி குறித்து இதில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள தகவல்கள் நீதிமன்றத்தால் பரிசீலிக்கப்பட்டன.
5. பழனி வரலாற்று ஆவணங்கள் – புலவர் செ. ராசு (Table IV)
தமிழகத் தொல்லியல் துறை மூலமாக வரலாற்று அறிஞர் புலவர் செ. ராசு வெளியிட்ட “பழனி வரலாற்று ஆவணங்கள்” நூல் (Ext. A86, A87, A88) நீதிமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கப்பட்டது:
இதில் பழனியில் கிடைத்த செப்பேடுகள், கல்வெட்டுப் படிகள் மற்றும் பழங்கால ஓலைச்சுவடிகள் அனைத்தையும் ஆய்வு செய்து, தொடக்கக் காலத்தில் புலிப்பாணி பாத்திருடையார் பரம்பரையினரே பூசகர்களாக இருந்தனர் என்பது சான்றுகளுடன் விளக்கப்பட்டுள்ளது.
நீதிமன்றத்தின் முடிவு:
நீதிபதி N. சேஷசாயி அவர்கள், இந்திய சாட்சியச் சட்டத்தின் பிரிவு 57 மற்றும் 81-ன் (Section 57 & 81 of Indian Evidence Act) கீழ் இந்த வரலாற்று ஆவணங்கள், செப்பேடுகள் மற்றும் நூல்களை நம்பகமான வரலாற்றுச் சான்றுகளாக (Historical facts) ஏற்றுக்கொண்டார். அதன் அடிப்படையிலேயே, ஆதி புலிப்பாணி பரம்பரைக்கு போகர் சந்நிதி மற்றும் ஆசிரமப் பகுதிகளில் உள்ள பாரம்பரிய உரிமைகளை உறுதிசெய்து தீர்ப்பளித்தார்.
தமிழர்கள் மனம் வைத்தால் பழநி கோவிலில் பிராமணர்கள் நிகழ்த்தி வரும் துரோகத்திற்கு முடிவுரை எழுத முடியும்.
தமிழர்களுக்கு முருகப் பெருமான் துணை நிற்பார்.
